Peesontsteking in de onderarm en elleboog komt zelden voort uit één enkele dramatische blessure. Het bouwt zich langzaam op door herhaalde polsextensie, grijp- of rotatiebelasting die de extensor carpi radialis brevis en de omliggende pezen nooit duizenden keren per dag zouden kunnen absorberen. Typen, racketsporten, handmatig gereedschap gebruiken en zelfs langdurig scrollen op de telefoon kunnen allemaal bijdragen aan hetzelfde onderliggende patroon: microscopisch kleine afbraak van collageenvezels die de reparatiesnelheid van de pezen overtreft.
Volledige rust voelt als het voor de hand liggende antwoord, maar aandoeningen aan de pezen reageren slecht op totale immobilisatie alleen. Pezen hebben gecontroleerde mechanische belasting nodig om zich goed te kunnen hervormen, en langdurige inactiviteit kan het gebied zwak maken en vatbaar voor opnieuw letsel zodra de normale activiteit wordt hervat. Dit is waar kinesiologie tape past in een completere herstelaanpak: het biedt externe ondersteuning en sensorische feedback zonder de gewrichtsbeweging te blokkeren die de pees nodig heeft om correct te genezen.
In tegenstelling tot stijve omsnoeringsbanden of een beugel, beweegt een toepassing van elastische tape mee met het gewricht door zijn functionele bereik. Dat onderscheid is van belang voor iedereen die tijdens het herstel niet volledig kan stoppen met het gebruik van zijn handen en onderarmen, of dat nu betekent dat hij terugkeert naar een toetsenbord, een werkplaats of een tennisbaan.
De werktheorie achter elastisch tapen is mechanische decompressie. Wanneer de tape met de juiste rek wordt aangebracht, tilt hij de bovenste huidlaag voorzichtig op, weg van het weefsel eronder. Hierdoor ontstaat extra ruimte in de onderhuidse laag, waarvan wordt aangenomen dat het de plaatselijke druk rond de ontstoken peesmantels vermindert en de plaatselijke vloeistofbeweging verbetert.
Naast decompressie wordt aangenomen dat de getextureerde trekkracht van tape tegen de huid mechanoreceptoren stimuleert, wat kan helpen bij het moduleren van pijnsignalering tijdens beweging. Veel mensen melden een subjectieve vermindering van scherpe pijn tijdens grijptaken binnen de eerste dag na het dragen van een applicatie, ook al is de pees zelf niet zo snel structureel veranderd. De tape is een ondersteunend hulpmiddel voor de herstelperiode en geen vervanging voor het aanpakken van het belastingspatroon dat de irritatie veroorzaakte.
Bij een typische onderarmextensortoepassing worden twee strips gebruikt: een langere decompressiestrip langs de spierbuik en een kortere Y-strip verankerd rond de laterale epicondylus. De onderstaande stappen beschrijven een algemene techniek die vaak wordt gebruikt bij tendinitis van de laterale elleboog en de onderarm.
De toepassing moet strak aanvoelen, maar mag nooit de volledige elleboogextensie of polsflexie beperken. Als de strips trekken, ophopen of tintelingen in de vingers veroorzaken, verwijder ze dan en breng ze opnieuw aan met minder spanning.
Mediale en laterale peesontsteking van de elleboog beïnvloeden verschillende spiergroepen, waardoor de ankerpunten en de polspositie tijdens het aanbrengen verschillen. Gebruiken kt tape voor peesontsteking in de onderarm effectief hangt af van het correct identificeren van welke kant ontstoken is voordat er stroken worden afgesneden.
| Factor | Tenniselleboog (lateraal) | Golferselleboog (mediaal) |
|---|---|---|
| Aangetaste peesgroep | Pols- en vingerextensoren | Pols- en vingerbuigers |
| Pijn locatie | Buitenste elleboogbeen | Binnenste elleboogbeen |
| Polspositie voor tapen | Pols naar voren gebogen | Pols naar achteren gestrekt |
| Gemeenschappelijke triggerbeweging | Backhandslagen, grijpgereedschap | Voorhandslagen, werpbewegingen |
| Y-strip ankerpunt | Laterale epicondylus | Mediale epicondylus |
Het tapen van de verkeerde kant, of het aanbrengen van de strip met het gewricht in de verkeerde uitgangspositie, vermindert het decompressie-effect aanzienlijk, omdat de huid en spieren niet correct worden voorgerekt voordat de tape hard wordt.
Niet elke rol elastische tape presteert hetzelfde onder zweet, beweging of herhaaldelijk wassen. Een paar praktische factoren beïnvloeden hoe goed een applicatie standhoudt voor een volledige dag activiteit.
Ankers worden aangebracht zonder rek. Het midden van een strook gebruikt doorgaans 25 tot 50 procent rek, afhankelijk van het doel, terwijl decompressiestroken over ontstoken weefsel vaak in het lichtere bereik blijven.
Oliën, lotions en overtollig haar zijn de meest voorkomende redenen waarom een applicatie vroegtijdig verdwijnt. Een eenvoudig alcoholdoekje vóór het aanbrengen verlengt de draagtijd aanzienlijk.
De meeste toepassingen zijn ontworpen om drie tot vijf dagen te blijven zitten, ook tijdens een douche, zolang de tape maar droog wordt gedept in plaats van gewreven na het bevochtigen.
De rek van een tape moet de natuurlijke elasticiteit van de huid benaderen, zodat deze met het gewricht meebeweegt in plaats van er tegenaan te trekken tijdens het volledige bewegingsbereik.
Mensen die op zoek zijn naar betrouwbaar tape voor tendinitis zien vaak over het hoofd dat de breedte en snede van de strip net zo belangrijk zijn als het tapemateriaal zelf. Een strook die te breed is over een klein gewricht zoals de elleboog, kan tijdens flexie opzwellen, terwijl een strook die te smal is mogelijk niet voldoende oppervlaktecontact biedt om de hele werkdag goed te blijven zitten.
Taping werkt het beste als onderdeel van een gelaagde herstelaanpak en niet als een op zichzelf staande oplossing. Pezen reageren over het algemeen goed op progressieve, gecontroleerde belasting zodra de acute pijn enigszins is afgenomen, en tapen kan die belasting in de vroege stadia comfortabeler maken.
Een praktische regel die door veel revalidatieprofessionals wordt gebruikt: pijn tijdens een oefening die binnen 24 uur verdwijnt, is over het algemeen acceptabel, terwijl pijn die de volgende dag aanhoudt of verergert, aangeeft dat de belasting te agressief was voor de huidige capaciteit van de pees.
Een algemene gelaagde aanpak omvat vaak het verminderen van de specifieke verzwarende beweging in plaats van alle activiteit, het vroegtijdig introduceren van lichte isometrische houdingen, het overgaan naar langzame excentrische belasting naarmate de tolerantie verbetert, en het doorgaan met tapen tijdens de overgang naar volledige activiteit voor extra ondersteuning en feedback. Aanhoudende pijn langer dan een paar weken, nachtelijke pijn of merkbare zwakte in de grijpkracht zijn redelijke signalen om een fysiotherapeut of sportgeneeskundige te raadplegen in plaats van voor onbepaalde tijd door te gaan met zelfmanagement.
De meeste toepassingen zijn ontworpen voor drie tot vijf dagen continu dragen, inclusief normaal douchen, zolang de tape maar droog wordt gedept in plaats van daarna te worden gewreven.
Taping ondersteunt het comfort en de beweging tijdens het herstel, maar vervangt niet het aanpakken van de repetitieve belasting, het grippatroon of het versterkende werk dat de onderliggende peesirritatie oplost.
Nee. Een op de juiste manier aangebrachte strip mag aanvoelen als een lichte ruk aan de huid, nooit als een strak gevoel van een tourniquet, en mag nooit tintelingen of verkleuring van de vingers veroorzaken.
Milde jeuk in het eerste uur is gebruikelijk als de lijm uithardt. Aanhoudende roodheid, blaarvorming of zich uitbreidende irritatie betekent dat de tape moet worden verwijderd en dat de huid moet rusten.
Ja, elastische tape is speciaal ontworpen om tijdens de activiteit met het gewricht mee te bewegen, wat een van de belangrijkste voordelen is ten opzichte van stijve banden of beugels.
Pijn op het buitenste elleboogbot tijdens het grijpen of strekken van de pols wijst doorgaans op een tenniselleboog, terwijl pijn op het binnenste elleboogbot tijdens flexie- of werpbewegingen naar de elleboog van de golfer wijst.
NIEUWS